Hoe kon ik de bal toch zo misslaan? Ik weet het niet! Je kent het wel: je rent jezelf voorbij, alles moet van de baan, je crosst van her naar der en wat is het resultaat? Een uitgeputte prinses die uiteindelijk NIETS heeft gedaan, heel ongelukkig is en met een pak frustraties opgezadeld zit. Mijn hoofd zit vol, mijn mentale schuifjes waarvan de inhoud niet meer te overzien is, vol rommel, ballast, niet meer te ordenen, onverwerkte brol waar ik de moed en de energie niet voor heb om hem te sorteren en een plaats te geven.

Is dit het leven? Neen, zo had ik het in elk geval niet gedroomd en zeker niet gewenst: maar mijn leven tot nu toe is wel geresulteert in dergelijke situatie! Met alle gevolg vandien natuurlijk: een aantal maanden aan ‘gelukkig-worden-pilletjes’ die je denken en je gevoel gewoon uitschakelen.

Vandaag breekt de dag aan om mijn leven opnieuw in handen te nemen Ik weiger van nog geleefd te worden, alles te doen omdat het moet en omdat het zo hoort. Het is hoog tijd voor een grote lenteschoonmaak!