Vrijdagavond, 7 uur. Ik nestel me in de zetel na een drukke werkweek: kussentje, dekentje, bakkes van tv, drankje en knabbel. Lap … telefoon. Ik krabbel recht, zoek het (on)ding en net voor het antwoordapparaat dreigt over te slaan kan ik nog net op tijd op ‘opnemen’ drukken.
<<Hallo?>>
<<Alo!>>
Een dame in het Frans beantwoordt mij. Daar mijn Frans in een bijna miserabele toestand is ga ik hier verder in het Nederlands, maar het kwam hierop neer:
<<Ik weet wel waar je mee bezig bent, ik wil dat het stopt en dat je ons met rust laat>>
<<Euhm>> kan ik enkel nog stotteren.
<<Wat denk je nu, dat ik niets door heb?>>
<<Euhm .. het spijt me, maar ik vrees dat u een verkeerd telefoonnummer heeft. Ik weet niet wat u bedoelt>>
<<Wat? denk je nu echt dat ik idioot ben? Ik heb het heus wel door, wat er allemaal achter mijn rug aan de gang is>>
<<Mevrouw, ik denk echt dat u verkeerd verbonden bent>>
<<Verkeerd verbonden? Dat zal wel!>>
<<Ja echt wel. Met wie spreek ik alstublieft?>>
<<Dit is echt geen fout! Met wie spreek ik alstublieft?>>
Ik noem mijn naam, maar dit wordt enkel beantwoord door een pieptoon … opgehangen!
Ik vermoed dat de dame in kwestie echt wel fout was!