Als romantiek uit een doosje, zo kwamen de beelden op mij af. Onbestaand, nooit ervaren,
gemaakt, broos, …
Het voelde als stof uit een poederdoos, zoet als slagroom en o zo pluche. Maanden hier naar uitgekeken. Weken naar getracht. Maar ook aan Sara moest een einde komen.
Alleen jammer dat het leek op een slechte VijfTVfilm.

Gelukkig was er genoeg kleenex voorhanden.