Tijdens een wandelingetje in de stad viel het onze kleine meid van 3 jaar op, dat de straat er echt vies bij lag. Papiertjes op de grond, lege flesjes en blikjes, …

<<Mama, dat is een dikke duim naar beneden hoor!!>> zei ze boos.

<<Wat zoetje, wat is er gebeurd?>>

<<Zo vuil op straat. De mensen moeten alles in de vuilbak gooien en niet op de straat!>> nog altijd boos.

<<Dat is waar Kore.>>

<<Ik doe alles altijd mooi in de vuilbak hoor. Dat is een dikke duim naar omhoog hé voor mij? Maar voor de mensen die dat niet doen, is het een dikke duim naar beneden! Die moeten in den hoek staan met hun denkhoedje op!>>

Ik denk dat Groen! een toekomstige aanhanger heeft!

Er was eens een man die gelukkig samenleefde met zijn vrouw. 
Op een dag vroeg hij haar ten huwelijk. Hij knielde hiervoor prinsgewijs neer en schonk haar een mooie ring. Een gouden ring met een glinsterende diamant.  De vrouw was verblind door de diamant en de schittering die het zonlicht teweeg bracht. Dit duurde tot het moment dat de tekst binnenin de ring haar aandacht trok. ‘Ook dit stopt ooit’. Dit was niet het traditionele ‘Ik hou van jou’ of het symbolische oneindige van een ring. De vrouw begreep het niet goed en werd kwaad:

<< Waarom vraag je me ten huwelijk als je zowiezo al van de veronderstelling utigaat dat hier toch een einde aan komt.>>

De man troostte haar en verklaarde de inscriptie:

<< Liefste, elke dag dat me, samen met jou, gegeven is, is een wonder, een godsgeschenk. Maar ik ben er mij van bewust dat het lot ons ooit minder goed gezind zal zijn. Ik begrijp dat dit ooit zal stoppen en dat we dus van elke dag, elk moment, elk uur en elke seconde moeten genieten. >>

De vrouw begreep het en sloot hem in haar armen en de spreuk in haar hart.

Piraat Stan zat aan de tafel, met een wit blad voor zich en een potlood in de hand, peinzend.
<<Wat ben je aan het denken?>>
<<Ik weet niet wat ik moet tekenen>>
<<Misschien kan je iets tekenen wat je leuk vindt of iets wat je ziet?>>
Een ‘Eureka’ verscheen op zijn snoetje en begon vlijtig aan zijn kunstwerk. Na een paar minuten toonde hij fier zijn brouwsel en motiveerde het als volgt:
<<Dit is een stoel en een tafel, hier zit ik en daar zit jij. Wij zijn heel hard aan het werken. Nu moet jij dat aan jouw bureau hangen op jouw werk. Zo kan jouw baas zien dat jij altijd heel hard werkt!>>

Voor de geïnteresseerden: het kunstwerk werd tentoongesteld in het CC, welliswaar achter de balie.

De afstand is geen hindernis

Alleen de eerste stap is moeilijk

Aangezien wij, sterke vrouwen, dagelijks geconfronteerd worden met zwakke mannen, (het zogezegde sterke geslacht) zijn wij tot het besluit gekomen dat het tijd is voor verandering.

Na jarenlang het onderwerp te zijn geweest van vleeskeuringen, mis(s)verkiezingen, badpakkenspecials en andere beproevingen, vind ik dat het tijd is. Het is tijd om op te staan! Het is tijd voor revolte! Het is tijd om een nieuwe verkiezing in het leven te roepen. Nomineer gerust met ons mee, wij bekronen dit jaar DE ZAK VAN HET JAAR!

Struikelt jouw baas af en toe over zijn ego? Kent jouw man enkel de gebruiksaanwijzingen van de afstandbediening? Denkt uw collega dat u koffiedame bent? Of dient verlof bij jou enkel en alleen om het huis net en de kinderen tevreden te houden?

Prinsessen aller landen, verenigt u en NOMINEER!