If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

Forget what we’re told
Before we get too old
Show me a garden that’s bursting into life

Niet je hele lange leven
met je voetjes op de grond

beetje dromen, beetje zweven
lijkt me ook niet ongezond

Toon Hermans

Thanks T.

Als je ziet dat de zon elke dag iets vroeger onder gaat , het kouder wordt en je al een trui of een extra dekentje kan verdragen, dan weet je dat het bijna gedaan is. De zomer loopt op z’n einde.
Er is geen enkele winkel meer waar je geen schoolgerief vindt. Het verlof is op. Ik ruil mijn sangria en ijsje voor een warme ‘Lazy Monday Morning’. De zomerconcerten komen aan hun einde. Mensen keren terug naar binnen.

Ik zal het toch missen: de terrasjes, de zomerse fietstochtjes, de bezoekjes aan de speeltuin, de gezellige barbecues, de zwoele zomeravonden op een concertweide, de picknicks op het gazon met de kids … . Ik denk eraan terug met een beetje nostalgie: het was een mooie zomer.

Al deze warme herinneringen hou ik heel goed bij. Ik steek ze in een zak en doe er een strikje om. En als,wie weet, ik op een koude winterdag mijn hart niet kan verwarmen, maak ik hem terug open. Dan zal ik terug het plezier en de warme gloed van de zalige zomer voelen. Mijn hart laten ontdooien door de zon. My sunshine in a bag.

Is het u ook al opgevallen dat mensen altijd op zoek zijn?
Schat waar zijn mijn sleutels? Heeft iemand mijn portefeuille gezien? Waar is mijn handtas? Bel eens naar mijn GSM, want ik vind hem niet. Wie heeft de afstandsbediening het laatst gehad? En dan gaat het hier nog maar over doordeweekse gewone dingen.

Ook in het leven zie je mensen altijd wel op zoek zijn. Ik zoek een nieuw huis, ik wil een nieuw lief, ik zoek een meer uitdagende job …  Kranten en tijdschrijften staan vol met zoekertjes naar vanalles en nog wat, maar raken deze zoekertjes allemaal wel beantwoord of is er meer vraag dan aanbod?
Zou het eigenlijk een instinct zijn, of zijn we gewoon nooit tevreden? Willen we net altijd streven naar verbetering?
Is dat dan het resultaat van een overlevingsinstinct. We willen beter worden, groter worden, geliefder zijn.

Of misschien is dit streven naar verbetering wel het resultaat van onze maatschappij. Alles is in overvloed verkrijgbaar waardoor we moeten verder gaan om een gevoel van verzadiging en tevredenheid te verkrijgen, dus steeds op zoek moeten gaan naar andere en betere dingen. We willen alles op onze maat, op ons tijdstip, prima volgens onze richtlijnen voorgeschoteld. Net zoals wij voor ogen hadden. Maar maken we het op deze manier voor onszelf niet een beetje moeilijk? Worden ons ongewone verwachtingen ingepraat en blijft daardoor niets duren. We zijn bored out van onze job, het huis is niet groot genoeg, en relaties blijven niet duren. Steeds verder, steeds beter, steeds meer.

Misschien moeten we helemaal niet streven naar een ideaalbeeld, maar gewoon voldoening nemen met iets wat net goed is. Niet ideaal, maar iets wat al aardig in de buurt komt!